Przewodnik

Bazylika św. Jana na Lateranie w Rzymie

Położenie: Państwo: Włochy
Region: Lazio
Miejscowość: Rzym
➨ Zobacz także oferty z: Włochy   -    Lazio   -    Rzym

Opis:

Bazylika św. Janów na Lateranie, znana błędnie jako bazylika św. Jana jest poświęcona dwóm świętym - Janowi Chrzcicielowi i św. Janowi Ewangeliście. Obecnie powinniśmy używać nazwy: Arcybazylika Najświętszego Zbawiciela św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie. Bazylika jest jedną z czterech papieskich w Rzymie.
Lateran - zespół pałacowo-kościelny w Rzymie, zbudowany w IV wieku przez cesarza Konstantyna Wielkiego na gruntach rodziny Lateranów. Wówczas to powstał kościół pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela, później przemianowywany dwukrotnie na kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Przebudowany pałac Lateranów oraz kościół cesarz podarował papieżom, którzy rezydowali tam do 1308, kiedy to siedzibą papieską został Watykan. W 1308 roku pałac i kościół spłonęły, zostały jednak odbudowane, a arcybazylika św. Jana na Lateranie jest katedrą papieską.
W Pałacu na Lateranie odbyło się pięć Soborów laterańskich.
Fasada głównego wejścia do bazyliki została zaprojektowana w XIII wieku przez Alessandro Galilei w stylu klasycznym. Na gzymsie widoczny jest napis: „Onmius Ecclesiarrum Urbis et Orbis Mater et Caput" - „Matka i Głowa wszystkich kościołów miasta i świata". Jest to nawiązanie do roli, jaką odgrywa ten kościół, będący jednocześnie katedrą papieży. Fasadę wieńczy piętnaście figur o wysokości 7 m przedstawiających doktorów kościoła z rzeźbą Chrystusa ustawioną w centralnej części.
Na Lateranie odbył się IV sobór laterański. Sobór laterański IV miał miejsce w 1215 r. w Rzymie, na Lateranie. Sobór zapowiedział papież Innocenty III w 1213 r., który przedstawił sprawy, którymi sobór miałby się zająć. Były to: odzyskanie Ziemi Świętej, reforma powszechna Kościoła, wykorzenienie herezji i ogólne dobro chrześcijan. Na obrady soborowe zjechali biskupi, opaci, przedstawiciele kapituł katedralnych i wielcy mistrzowie zakonów, w tym św. Franciszek z Asyżu. Uroczyste rozpoczęcie odbyło się 1 listopada 1215 r. Sobór odbył 3 posiedzenia w dniach 11, 20, 30 listopada. Uchwalił przeszło 70 dekretów, z czego 59 weszło do zbioru Prawa Kościelnego. Owocem soboru były następujące ustalenia:
- krucjata - ogłoszono obowiązek jej zwołania, na jej cele uchwalono podatek pobierany przez 3 lata,
- Chrystus jest obecny w Eucharystii realnie pod postacią chleba i wina przez przeistoczenie (transsubstancjacja),
- powstanie brewiarza w oparciu o oficjum kaplicy papieskiej,
- potępienie waldensów i katarów,
- zwalczanie herezji,
- spowiednik za wyjawienie wyznanego grzechu miał być usunięty z urzędu i odbywać pokutę do końca swoich dni w klasztorze,
- sakrament małżeństwa - nakazał głoszenie zapowiedzi przedślubnych i zabronił małżeństw tajnych,
- zobowiązanie wiernych do spowiadania się przynajmniej raz w roku,
- sprawa kultu relikwii - komu powinno się oddawać cześć, ma być ustalone przez Kościół,
- określenie obowiązków biskupów: (wizytowanie diecezji, zwoływanie synodów, nadawanie beneficjów kościelnych, kaznodziejstwo, kształcenie księży - przy każdej katedrze powinny być szkoły katedralne, obowiązkowe kazania, wolne i kanoniczne wybory biskupów),
- Żydzi i muzułmanie, mieszkający wśród chrześcijan, zobowiązani zostali do noszenia wyróżniających ich oznak (żółte naszywki i żółte czapki),
- chirurgia jako dział nauki została całkowicie odłączona od Medycyny - duchowni nie mogli się nią już zajmować.
- zakazano sądów bożych w sprawach o herezję.

Autor: Dariusz Cieśla
Źródło: Dariusz Cieśla
Data publikacji: 2012-05-06 14:20:00
Wyszukaj ofertę
 
Cena: - - - PLN
Trwa ładowanie...
Więcej opcji